เรียนรู้กายวิภาค จากลูกตาน้องวัว

posted on 14 Oct 2008 20:43 by hangman

ว่าจะเขียนเรื่องนี้ตั้งนาน เพิ่งมีเวลา(ตอนใกล้สอบมักว่างเป็นพิเศษ)
กำลังเรียนเรื่องลูกตาอยู่ ครั้นจะผ่าตาคนก็ขนาดเล็กเกิ้น เลยได้ดูแต่ส่วนประกอบภายนอกของคน

เสียดายอยู่ไม่นาน อาจารย์ก็ประกาศ

"พรุ่งนี้นักเีรียนทุกคนหยิบเครื่องมือในกล่่อง(อันได้แก่พวกมีด)มาด้วยนะ จะผ่าลูกตาวัวกัน"

สิ้นเสียง อิอิ ใจชื้นขึ้นมานิด ว่าช้านจะได้ผ่าลูกตาแล้ว
จินตนาการถึงเรื่อง Saw ขึ้นมาทันใด ลูกตาฉ่ำๆ สีแดงไปด้วยเลือดวางอยู่บนมือ โฮะๆๆ

แต่พอถึงคาบ แป่ว..ลูกตาวัวดองฟอร์มาลีนซะนี่
ไม่ยอมๆ หนูอยากได้แบบฉ่ำๆ อาจารย์จัดแบบฉ่ำฟอร์มาลีนมาได้ไงคะ

แต่ที่ต้องทึ่ง อึ้ง เสียวมากก็คือ ทำไมลูกตาวัวมันใหญ่ยังงี้นะ

คว้ามือถือขึ้นมาถ่าย ขนาดประมาณลูกปิงปองเลย (เทียบกับเหรียญบาท)

ส่วนสีดำๆ ที่เห็นนั้นคือ กระจกตา หรือว่า cornea น่านเอง
ส่วนรูปตอนผ่าข้างใน ขอไปจิ๊กภาพประกอบมาจากที่อื่น
(กลัวมือถือสุดที่รักเปื้อนฟอร์มาลีน กลิ่นจะตามมาหลอกหลอนอีกหลายวัน)

พอผ่าเฉียงๆ เข้าจากด้านหลังจะเห็นชั้น sclera เป็นสีเนื้อๆ
เหนียวมากๆ ค่ะ ขนาดเปลี่ยนมีดมาใหม่ๆ จะต้องออกแรงเสริมพิเศษ ทั้งฉีกทั้งทึ้งเต็มที่
ด้านหน้าจะเป็นกระจกตาที่เราเห็นจากภายนอก ตรงสีดำๆ เมื่อกี้แหละค่ะ

ถัดมาจาก sclera จะเป็นชั้น choroid จะเห็นเป็นสีดำๆ บางๆ ค่ะ ขาดง่ายเหมือนปีกผีเสื้อเลย

ถัดจาก choroid มาอีกจะเป็นชั้น retina อันโด่งดัง (เพราะตอนเรียน ม.ปลายจำได้แต่ชั้นนี้)
จะเป็นเยื่อๆ สีขาวๆ ด้านในสุด ของจริงเป็นสีเหลืองอ่อนค่ะ

และที่น่าตื่นเต้นอีกอันคือ....แท่นแทนแท้น.....lens นั่นเอง
ตื่นเต้นมากเพราะ...ขนาดอันมหึมาเช่นกัน ประมาณลูกแก้วเลย แข็งมากๆ
แต่เจ้าเลนส์นี่สามารถลอกเปลือกได้ด้วยนะ อารมณ์ประมาณกระเทียมดองเลย

ตัวลูกตาจะโป่งคงอยู่ได้ เพราะ vitreous humor เป็นคล้ายๆ เยลลี่ ดึ๋งๆ เลย
อยู่หลังเลนส์ ตรงช่องว่างลูกตา