Being №other

วันนี้นั่งรถเมล์แล้วกะจะไปลงท่าพระ เพราะคิดว่าท่าพระ = ท่าช้าง

ประวัติศาสตร์เชื่อถือไม่ได้ หรือเราเข้าใจผิดไปเอง
....ที่ว่าตรงท่าช้างมีการชักพระแก้วขึ้นจากน้ำ เลยเรียกท่าพระ

แต่สุดท้ายผลก็คือ สุดสายรถเมล์ โดนไล่ลงจนได้




ด้วยความโชคดีที่ยังนึกออกว่าอยู่ตรงไหน
เห็นอนุสาวรีย์วงเวียนใหญ่อยู่ไกลๆ

ก็เลยตัดสินใจ...เอาละวะ เดินไปหารถเมล์ที่วงเวียนใหญ่ละกัน  มันต้องมีไปศิริราชแน่ๆ




แต่ปัญหาคือ ระหว่างทางมืดมาก แถมเปลี่ยวได้ใจเลย

เดินไปสักพัก ถึงซอยเข้าวัด
เจอ....ผะ ผะ ผะ ผี..... ไม่ใช่แระ  เจอผู้หญิงคนหนึ่ง
เธอนั่งยองๆ กับเสาประตูป้ายวัด ดูท่าทางกลุ้มใจ

แวบนึง นึกในใจ กะจะเข้าไปถามเธอว่าเป็นเช่นไร
แต่ก็นึกแอบกลัว ว่าถ้าเป็นมิจฉาชีพจะทำยังไง
และเราก็เหมือนคนกรุงทั่วไป ธุระไม่ใช่

โลกที่เลวร้ายลง ทำให้ใจเราเลวร้ายลงด้วย

สุดท้าย...ก็เดินเข้าไปใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้น
เปล่าเลย...เธอไม่ได้ทุกข์ใจ เพียงแต่..เธอกำลังนั่งยองๆ ในมือข้างขวาถือฟองน้ำ มือข้างซ้ายถือตลับแป้ง

คงรอคนมารับไปเที่ยวมั้ง....

ดีแล้วที่เราไม่ต้องตัดสินใจอะไร




เดินมาได้ไม่ไกลนักเจอผู้หญิงอีกคน นั่งท่าเดียวกับเธอคนเมื่อตะกี้เลย
ในมือถือตลับแป้ง กำลังแต่งหน้า

เดินมาอีก ก็เจออีกคน...

ถัดมาก็เจออีกคน....

แล้วก็เจออีกคน.......



ชักสงสัย?
ทำไมผู้หญิงเหล่านี้ถึงมานั่งเป็นระยะๆ
ใจพาลนึกไปถึงเรื่องไม่ดี........ขายบริการทางเพศ

ถึึงแม้จะไม่เคยเห็นจะจะจากชีวิตจริง แต่ก็ได้ดูทางรายการทีวีหลายครั้ง
มันไม่ยากเลยที่จะเดาได้

เด็กผู้หญิงอายุ 19 ที่เติบโตมาในสังคมที่ไม่เคยเข้าใกล้กับสิ่งเหล่านี้เลยยังรู้....
แล้วเจ้าหน้าที่บ้านเมืองล่ะ จะไม่รู้เลยหรือ?
พวกเค้า้เอาหูเอาตาไปไว้ที่ไหน?
ทำไมไม่จับ ทำไมไม่ปราบปราม สอดส่องดูแล



ระหว่างทางเจอพวกเค้ากำลังคุยกันด้วย (ผู้ชาย กับ ผู้หญิงตลับแป้ง)

แอบหวาดระแวงว่าจะมีใครเดินเข้ามาถามราคาเรามั้ย เลยเดินจ้ำเอาจ้ำเอา

แต่สิ่งหนึ่งที่สังเกตได้ พวกเธอเหล่านั้น ไม่มีใครใส่แว่นเลยซักคน
โชคดีที่เราใส่แว่นไป เลยเบาใจหน่อย




กลับมาค้น Google หาคำว่า "วงเวียนใหญ่" & "น่ากลัว" รู้มั้ยเจออะไร

http://tinyurl.com/5wsk7b

ยืนยันความคิดเราได้เป็นอย่างดี
แหม....ในบอร์ดนั้น สอบถามราคา ประกาศขายอย่างกับ eBay

โจ่งแจ้งเกินไปแล้ว

สรุปว่าเราเดาถูกใช่ไหมเนี่ย?
ทำไมครั้งนี้เราไม่ดีใจเลยที่เดาถูก

บทเีรียนในหน้าหนัังสือก็ึึคงคล้ายๆกับประวัติศาสตร์มั้ง
เขียนอย่างหนึ่ง แต่ความเป็นจริงกลับไม่ใช่
เอ..หรือเี่ราเข้าใจผิดรอบสองของวัน

สงสัยวิชา สปช. (สร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต) จะต้องหัดบอกความบ้างได้แล้ว
อย่าขังเด็กๆ ไว้ในโลกแห่งจินตนาการ
รับรู้ไว้แต่เนิ่นๆ จะได้รับมือถูก เดี๋ยวช็อคแบบเรา

ปล. กลับถึงหอโดยปลอดภัยค่ะ